07 Eylül 2005

kuruya yeşilaycı

Bunalım günlerin dışavurumuydu; alkole sarılışımızın, sigaraya kanki edildiği günler. Ve her bunalımın dışavurumuydu her ortamda gördüğümüz bu kardeşlik. Hoş ben bu ortamların en tuhafı olan tek kişi idim. Kardeşliği bozan tek aykırı tip. Alkole olan ilgiyi sigaraya hiç göstermedim. Tadını bilmem ama ya ağızda yada cepte hep yanımızda idi ama ben hiç kur yapmadım ona. Belki de beni elde edemediğindendir; her gördüğü yerde sulanması. Şimdi nereden esti bu filtreli muhabbet derseniz. Sigara içen bir arkadaşımın sigara dumanına akrobasi öğretme çabalarını görünce, başka bir arkadaşın bunalım günlerde yazdığı iki satır geldi aklıma. O hesaptan döküldü bunca yarı yeşilaycılığım.
'Sigaramın dumanına gözlerin yansıdı
Ve ben sabaha dek seni seyrettim'